EW kwadraat

 

Eeuwigheidswaarde.

 

Anders denken over economie en techniek maakt het mogelijk: al hun bestendige waarden, net als diamanten voor eeuwig. De materiŽle middelen waarmee we ons manifesteren. Instrumenten, gereedschappen, apparaten. De middelen waarmee bedrijven ze produceren. De waarden waarmee we onze samenlevingen gestalte geven, die iedereen welvaart, welzijn, veiligheid garanderen. Die onze identiteit bepalen. De waarden die ons verblijf op aarde ook op lange termijn mogelijk maken.

Voor eeuwig; de plastic soep in de oceanen en de bergen niet te verteren wegwerpartikelen bewijzen dat het kan. De vele gebruiksartikelen die het eeuwige leven hebben, als we willen ook. Deze afval en middelen bruikbaar houden, een kwestie van het anders bedenken, in een andere taal gaan leven, en dan daarvoor ook kiezen.

 

Eindwaarden.

 

Voor al deze waarden zijn wetenschappen naarstig op zoek zijn naar hun perspectieven daartoe. De materiŽle opdat technologieŽn ze kunnen waarmaken. Daarbij stuiten die eens op eindwaarden, de grenzen die de wetten van de wereld waarin en waaruit we zijn daaraan stellen. Eindwaarden die we vervolgens eeuwigheidswaarde kunnen geven. Kwaliteit die zorgt dat ze heel lang meegaan, sommige inderdaad voor eeuwig, en met een minimum aan onderhoud. Ze maken tot eindwaarden met eeuwigheidswaarde. EW kwadraat.

De vele technische middelen inmiddels al ontwikkeld tot op eindwaarden. Producten die praktisch nauwelijks nog te verbeteren zijn. De wasmachine, koelkast, potten en pannen, bestek, het mobieltje die we goed genoeg vinden, het antiek dat we koesteren, en dat dan ook liefst zo lang mogelijk mee moet gaan. De auto eenmaal elektrisch enzelfrijdend die zīn innovaties wel gehad heeft. Als bezit alleen nog met kosten voor onderhoud en vervanging van aan slijtage onderhevige onderdelen. Door goede kwaliteit, een garage met de juiste instelling tot een minimum te beperken. Producten dan op EW kwadraat. De weldoortimmerde woning voor vele generaties. Bedrijven die hun productiemiddelen tot op het technisch ultieme hebben gebracht, op EW kwadraat, en daarmee uiterst concurrerend zijn.

Middelen op EW kwadraat die dan een erfenis voor vele generaties worden. Met kwaliteit die ze blijvend zinvol houdt. Standaardisatie die ze makkelijk te onderhouden maakt en al hun bestendige onderdelen bruikbaar. In kringlopen, een circulatie-economie die niets zinvols verloren laat gaan. Waarin je vooral ruilt in plaats van koopt. De warenhuizen die kringloopwinkels worden. gecombineerd met werkplaatsen voor onderhoud en renovatie, kringloopfabrieken voor hergebruik. Een economie op EW kwadraat die met zīn bezit op die waarde vooral lokale werkgelegenheid introduceert. De auto die vooral werkplaatsen nodig heeft.

 

Een ontwikkeling die de economie van consumeren en innoveren transformeert naar bezitten en circuleren, consolideren wat zín waarde behoudt. Die werkgelegenheid verlegt van maken naar beheer, onderhouden, verzorgen.

 

Mits we kiezen voor EW kwadraat voor al die waarden. De eindwaarden noodwendig naar de wetten van onze natuur. Met eeuwigheidswaarde als keuze. Tussen wegwerp, continue groei en steeds meer of duurzaam en genoeg is genoeg. Leven om in overvloed te vergaren of vooral met wat daarvan zinvol is. Muziek maken met de instrumenten waarvoor ons het bespelen eigen maken.

††††††††††† Van consumeren naar bezitten.

 

Een maatschappij noodwendig steeds meer gebaseerd op bezit. Dat de financiŽle wereld vertaalt in geld, kapitaal. Mensen met geld die daarmee de handel van producten over de lokale grenzen heen organiseerden. Met de industriŽle revolutie het effect van arbeid aanzienlijk vergrootten. Waarmee het kapitalistisch systeem leidde tot steeds meer welvaart. Voor iedereen toen ook die arbeid in toenemende mate deelde in zīn opbrengsten.†††

Een systeem inmiddels gebaseerd op geavanceerde technologieŽn. Die steeds beter geschoolde arbeid vereisen. Maar die ze tevens reduceren tot op wat strikt noodzakelijk is, voor een groot deel zelfs overbodig maken. Het perspectief van een economie met alleen nog automaten, robots, kunstmatige intelligentie. Met accent op de beloning van beheer, de CEOís en hun hoogwaardige staf. En alleen nog plek voor goedkope arbeid. De verplaatsing van werk naar goedkope landen. Onderhoud als een te bestrijden kostenpost.De vele noodzakelijke bezuinigingen.De consequentie van EW kwadraat in de maakindustrie.

 

Gingen in aanvang de revenuen nog naar kapitaal en arbeid. De automatisering verlegt ze overwegend naar het kapitaal. En dus naar de bezitters daarvan. Kapitalisme is mede gebaseerd op privťbezit. Delen in die opbrengsten is daarmee naar de verdeling van dat bezit. Privatisering, in feodale tijden ingeleid met de onteigening van gemene gronden en het daaraan horig maken van de daarop werkende mens. Inmiddels de rijken die steeds rijker worden en dat we er weinig van merken dat het in Nederland inmiddels zo goed gaat. We, diegenen die het moeten hebben van werken voor dat kapitaal.

Kapitaal dat renderen wil. Door te investeren in bedrijven en beleggen in bezit. Bij voorkeur met eeuwigheidswaarde. Bezit dat te huur is met leningen, hypotheken, creditcards. Vooral lucratief bij het ontstaan van schaarste van bezit, het ontstaan van monopolies. Onvoldoende woningen in de grote steden. Arbeid die steeds minder deelt en daarom voor grote aankopen moet lenen. De schuldeneconomie die de verdiensten van arbeid afroomt en de koopkracht verder uitholt. Nederland dat het dan ook alleen goed doet dank zij koopkracht elders, met export. Zīn welvaart volledig afhankelijk heeft gemaakt van economieŽn elders en een vrije wereldhandel.

 

Kapitaal dat zich in toenemende mate onttrekt aan de gemeenschappen waar zich weet te vermeerderen. Waardoor hun beheer en onderhoud steeds meer voor rekening komen van de daar voor het kapitaal werkende mensen. Dat zo steeds minder belasting betaalt en dit over laat aan de factor arbeid. De afschaffing van de dividendbelasting om werkgelegenheid te creŽren.

 

Kapitaal dat door de zo afnemende koopkracht steeds minder investeert in bedrijven. Vooral met beleggingen, verhuren van bezit zich probeert renderend re maken. EconomieŽn die daardoor stagneren, voor steeds minder mensen renderen. Landen die met hoge groeicijfers hun economie proberen te redden, werkgelegenheid proberen te genereren en belastingen te innen. Effectief mogelijk voor landen met voldoende innoverend vermogen en dus hoog opgeleide burgers, en met een vrije wereldhandel.

Kapitalisme dat veel zegeningen heeft gebracht, en op EW kwadraat gebracht met geweldige perspectieven. Maar dan wel een andere taal behoeft, een anders daarmee denken en bedenken, om die waar te maken. Om van iedereen min of meer een kapitalist te maken, een bezitter van waarden op EW kwadraat. En optimaal ondernemer daarmee. De ZZP loodgieter die met zijn of haar expertise meer verdient dan een advocaat.

 

††††††††††† De vrije markt.

 

De Ďvrije marktí wordt beschouwd als de beste sturing van kapitalisme. Dat door globalisering door overheden niet meer te dirigeren is. De markt, het systeem van autonome afstemming van handel en producties op wat de markt wil en kan betalen. Waarin bedrijven die daarin goed zijn winst maken en de slechte verlies en uiteindelijk failliet gaan.

Een systeem met als doelstelling het eigenbelang. Dien je eigen belang door maken en verkopen en dit systeem dient dan dat van anderen, doordat je daarmee ook werkgelegenheid creŽert en zo koopkracht voor je producten.

Met wel de moraal van hebzucht is goed en empathie slecht. Dat houdt immers het onvolmaakte in stand. Autonoom sturend en dus niet gediend van storend dirigisme vanuit overheden. Net als een kruisraket moet het vrij en ongehinderd zelf zín doel zien te vinden. Geen dirigisme maar liberalisme.

Waarmee het systeem mede tot een isme is verworden. De ideologie van het neoliberalisme. Met als primaire doelstelling immers dat eigenbelang. Vanuit de veronderstelling dat kapitalisme het belang dient van zowel kapitaal als arbeid. Leidt tot een min of meer eerlijke balans. Dat met de ontwikkeling van eindwaarden met eeuwigheidswaarde niet meer het geval is. EW kwadraat die balans doet verschuiven naar vooral het belang van het kapitaal.

 

Kenmerk van de vrije markt is mede het vrije initiatief en daarmee de onbelemmerde concurrentie. Competitie die bedrijven dwingt tot kwaliteit, maken wat de markt wil. Die kwaliteit tot winnaar maakt en het onvolmaakte elimineert. De vele producten die we als praktisch volmaakt beleven, die het altijd doen en gegarandeerd worden.

Omdat kwaliteit mede afhankelijk is van innovatie, dwingt het bedrijven daarin tot op het uiterst mogelijke te gaan. De ontwikkeling van nieuwe technologieŽn moeten zien bij te benen willen ze niet het lootje trekken. De producten die het daardoor gehad hebben, overvleugeld zijn. Paard en wagen, stoomtrein, grammofoonplaat, het filmrolletje, de antieke telefoon. Die vanuit andere belevingen soms weer een eigen leven krijgen.

 

Innovatie tot op het uiterst mogelijke ook van hun middelen en methoden van productie, organisaties, handel. Die het overleven van bedrijven afhankelijk maakt van hun vermogen daartoe. Vooral geld voor investeringen in expertise, research, design. Waardoor vele moeten afhaken en winnaars soms een moeilijk in te halen voorsprong opbouwen. De winnaars die de verliezers zowel elimineren als in zich opnemen. De grote namen die de winkelcentra domineren, de middenstand elimineren. Die hun kansen zoeken in de dienstverlening, advisering, horeca, toerisme, zorg, klusjes, kunst.††

Innovatie als hťt succes van economieŽn. Actueel vooral van de ICT en BIO technologieŽn. De sectoren waar wetenschappen nog veel weten te ontdekken en daarmee innovatie mogelijk maken. Wat voor de traditionele technieken en daarmee producten vooral verleden tijd is. De wetenschappen die daarvoor niets meer te ontdekken weten. Op de grenzen zijn beland die de natuurwetten stellen. Weten en technologieŽn die daarmee uitkomen op praktisch eindwaarden. De competitie verleggen naar kwaliteit en design. Het merk dat je niet mag missen. Het praktisch volmaakte product. Variaties op bekende themaís die zich presenteren als toch weer wat nieuws en net even anders.

 

Eindwaarden, en dan liefst ook met eeuwigheidswaarde. Tenminste, als die vrije markt met competitie stand houdt. Bedrijven daartoe dwingt. Ook voor hun middelen van productie. En daarmee dan moeten concurreren. Dat kunnen als ze zijn terugverdiend en afbetaald. Ze moeten inzetten met alleen de kosten voor beheer en onderhoud. De multinationals die het op de internationale markten maar net goed doen. Daarop de beste moeten zien te blijven. Hoogovens in IJmuiden met staal dat ze in de VS niet maken. De auto-industrieŽn die zich afvragen wat en hoe de eindwaarde van hun product gaat worden en wat dan de meest concurrerende eeuwigheidswaarde is.

De vrije markt die dwingt tot EW kwadraat. Kwaliteit voor een zo lang mogelijke levensduur. Bezit, kapitaal dat zīn kosten voor zīn bezitter beperkt tot beheer, onderhoud en incidenteel renovatie of vervanging. Kapitaal dat op een markt met maximale concurrentie alleen nog rendeert als het net iets slimmer weet te opereren dan de concurrentie. Concentraties van concerns om die kosten tot een minimum te beperken. Producties op EW kwadraat die hun vervangingsmarkt afbreken. Ledlampen die je maar ťťn keer hoeft te produceren. Met als reactie bedrijven die hun producten bewust een beperkte levensduur geven en niet te onderhouden, te recyclen maken, alleen maar te slopen.

 

Kapitalisme op EW kwadraat waarin alleen geld te verdienen valt met goed presteren op de markt. Waarbij een lage rente aangeeft dat de vrije markt goed functioneert. Waarin geld met geld verdienen een kwestie is van speculatie. Een kapitalisme dat voor alles uitkomt op bezit met optimale eeuwigheidswaarde.

Met vervolgens de problematiek van wie zijn de bezitters, voor wie werken de automaten en robots? En met het gevaar deze ontwikkeling te willen frustreren, de concurrentie op die vrije markt uit te schakelen. Met monopolies, auteursrechten, patenten, liefst zonder enige transparantie. Geneesmiddelenindustrie met onduidelijke extreme prijzen. Auteurs- en merkrechten die de winsten van bedrijven afromen.

De jacht van agressief kapitaal op die eindwaarden met eeuwigheidswaarde van bedrijven, om ze na verovering duur te verhuren. Bedrijven die dan vooral werken voor de huur van hun productiemiddelen. Warenhuizen voor die van hun panden, nadat ze die moesten verkopen.

Monopolies door falend overheidsbeleid ontstaan. De schaarste in de grote steden aan woningen. Die leiden tot prijzen ver boven de technische waarde en met bedenkelijke kwaliteit. Inleidingen voor weer een zeepbel als de markt zich herstelt en alleen nog de echte waarde geldt. De monopolies van land en bodemschatten die feodale regimes extreem rijk maken. De prijzen van gas en olie die ze daarmee naar hun hand kunnen zetten.

De monopolies van de ICT economie. De daarvoor noodzakelijke software met auteursrecht van enkele ondernemers. Op weg naar eindwaarden met eeuwigheidswaarde, en die dus op een vrije markt met concurrentie steeds goedkoper zou worden. Steeds meer alleen nog te huren voor te hoge prijzen. Je tablet die vertelt dat je geheugen op is. Alleen nog te huren voor de huur per jaar van de prijs van een chip. Het kopen van een woning dat je maakt tot een katvanger van de degene die ze betaalt, in feite koopt. Waarvoor je die moet onderhouden en verzekeren, je het risico voor jouw rekening neemt als die onder water komt te staan, bij aankoop op overspannen markten een reŽle kans, waarvoor je rente moet betalen, de woning een aantal keren betaalt. Met als enige opbrengst dat je er in mag wonen. Gewoon even denken vanuit een andere taal. Monopolies die inmiddels leiden tot enorme vermogens. Die vooral beleggingen zoeken die ze duur kunnen verhuren, katvangers die ze hun leningen veilig stellen. De ICT bedrijven met hun eigen compounds voor alleen de mensen die ze nodig hebben en die daarvoor een deel van hun inkomen mogen inleveren.††

 

Kapitalisme dat met deze nieuwe technologieŽn heel veel geld genereert. Vooral ten goede van het kapitaal en daarmee de kapitalist. Het verhaal van de 1% steeds rijker voor rekening van de overige 99% die het moet hebben van arbeid. De consequenties van de privatisering van het eens commune door een kleine minderheid en het daaraan horig maken van die overgrote meerderheid. De monopolie eens van land en arbeid. Inmiddels ook van het kapitaal en daaraan horigewerkgelegenheid. De economische groeiscenarioís voor iedereen aan het werk, met sollicitatieplicht en steeds later met pensioen, de smokkelende uitkeringstrekkers als de grote boosdoeners.

 

††††††††††† Herstel van het commune.

 

Allemaal de schuld van het kapitaal. Dat we geÔnvesteerd in middelen die voor ons het werk lichter maken en het domme overnemen niet willen missen. De grondslag is voor welvaart en welzijn voor steeds meer mensen. Voor iedereen als we het eens commune weten te herstellen.

Moderne technieken kunnen voorzien in alles wat we nodig hebben met steeds minder werk. Rijke mensen die zich dan ook zorgeloos weten te vermaken en genieten van hun geld. De kleine kapitalisten die steeds meer willen verdienen om meer te kunnen consumeren. Speculeren op de markt als middel zien. Even te veel geld en dan vakantie op een strand aan de andere kant van de wereld. De schuld die dan ook vooral ligt bij de mens als kapitalist. Bij wat we samen van onze economie en milieu maken. In de zorgzame welvaartslanden met iedereen steeds meer kapitalist, zorgloze gelovige van het kapitalisme.

 

De technieken die op eindwaarden uitkomen, met eeuwigheidswaarde als we daarvoor kiezen. Kiezen voor een circulatie-economie die consolideert en inkrimpt. Die de menselijke soort in balans brengt met zīn ecosysteem. Waarden als basis voor zingevend leven voor iedereen. Als we het commune van die waarden weten te herstellen.

Gezamenlijk gerealiseerd gezamenlijk delen en vererven. Samen overeen te komen. De democratie van de zorgzame samenleving die iedereen meeneemt. Die monopolies die de vrije markt frustreren regelt. Zodat ook al het gezamenlijk gerealiseerd weten vrij door iedereen kan worden benut. Het van nature commune alleen laten benutten voor gezamenlijk overeen te komen doelen. Het van nature inmiddels getransformeerd in het culturele. Daarvan het commune gezamenlijk definiŽren. Voor plek met kansen voor het collectief om de concurrentie met het private aan te gaan. Een nationaal onroerend goed op EW kwadraat dat particulier bezit op die markt diezelfdewaarden dicteert.

 

Bezinning op die ideologie van privatisering als zaligmakend voor de economie. Erkenning van de consequenties van ongebreidelde voorplanting. Die onze voorfamilies die massaal laat uitsterven. Die mede een plek geven in ons commune. Ons cultuurlandschap door de tijd heen gezamenlijk gerealiseerd en in vrije samenlevingen steeds meer erkend als gezamenlijk bezit. Het toenemend openbare, publieke dat we beleven als cultureel erfgoed. De beleefde plicht dat samen te beheren en onderhouden. Met publieke organisaties, algemeen onderwijs, samen het levenslot delen met verzekeringen. De zorgzame samenlevingen met belastingen en premies.

ĎWees lief voor mijn stadí. Amsterdam dat vrij te koop is voor beleggingen van veel te veel geld elders. Dat China kan opkopen voor alleen Chinezen.

 

Het commune voor rekening van de economie door het marktgericht te laten functioneren. Dat met EW kwadraat mede winnaar kan worden. Voor een belangrijk deel iedereen kapitalist maken, voorzien van een basisbezit dat zorgt voor een basisinkomen. En dan niet meer voor rekening van belastingen en premies.

 

Herstel van het commune is altijd een gezamenlijk willen. Alleen mogelijk in een samenlevingen daarop gebaseerd, democratisch georganiseerd en beheerd. Met vrije mensen, wetenschappen, media.

Het is ook een noodzakelijk willen, sturen. De vrije markt vertellen waar we heen willen. Zín doelen stellen. Transport in plaats van door de lucht en over zee over kanalen. Spoorlijnen, buizen. De Betuwelijn., de Noord-Zuidlijn, hogesnelheidslijnen, een nationaal woningbezit, structuren voor landbouw in de steden, ze zijn alleen gezamenlijk waar te maken. Willen we gezamenlijk profiteren van hun mogelijke eindwaarden met eeuwigheidswaarde.

 

Te realiseren, beheren en onderhouden door zelfstandige organisaties. Opdat ze niet speelbal worden van andere belangen. Transparant en met verantwoording in de publieke ruimte. Met strikte scheiding van machten voor alle instellingen die zaken van algemeen belang organiseren en beheren, om verstrengeling van belangen te vermijden. Zoals marktconforme huren van sociale woningen om andere commune zaken te betalen, bijvoorbeeld de afschaffing van de dividendbelasting te financieren. Een derde van hun huur die inmiddels naar de overheid gaat. Die daarmee dus dertig procent lager kunnen. Of worden besteedt aan meer woningen, een nationaal woningbezit. Banken die speculeren met pensioenfondsen. Gered moeten worden omdat ze ook het publieke betalingsverkeer regelen. Misstanden te elimineren met principe van scheiding der machten. Transparant opgesteld in de publieke ruimte, voor steeds meer onderwerpen internationaal en met ťťn taal. Waardoor de stem van het volk meer dimensies krijgt, primair gericht op hun directe belangen. Een duidelijk alternatief voor referenda.

 

Stippen zetten op de horizon.

 

Kiezen voor EW kwadraat betekent bewust stellen van stippen op de horizon. Eisen stellen met regels en normen. Door het nationaal en internationaal commune, door de diverse overheden en hun samenwerkingsverbanden. Brussel dat voor Europa die bijvoorbeeld de normen voor voedselveiligheid overeenkomt, de Centrale Bank de financiŽle disciplines om de euro in stand te kunnen houden.

 

Regels en normen voor producten zodat ze te onderhouden, te maken zijn, de minder bestendige en aan slijtage onderhevige onderdelen makkelijk te vervangen. Te bevorderen door standaardisatie en normalisatie. Die zorgen dat alles te onderhouden en te renoveren is. De bestendige onderdelen te demonteren zijn en bruikbaar voor weer wat anders. Standaardisatie die afval goed bruikbaar maakt. Normalisatie die er voor zorgt dat voor al onze apparaten nog maar ťťn oplader nodig hebben. Een schroefje weg niet einde van een product betekent.

Een herstel van het eens commune. Nu al manifest met het openbare, het publieke van onze stedelijke structuren. Waaraan de structuren voor wonen en werken coŲperatief zijn toe te voegen. De dragers daarvoor op EW kwadraat, met alle benodigde voorzieningen, voor invulling door de tijden heen met steeds nieuwe woon- en werkvormen. Niet meer duur te huren maar gezamenlijk bezitten. Daarmee herstel van de middenstand die nu moet wijken voor de beleggingen van het grote geld.

 

Het commune dat zich bewijst op de vrije markt. Het systeem waarvan we vinden dat het het beste is voor de sturing van de economie, het bedienen van de markt. Alles wat we maken daar goed op afstemt en naar wat de markt wil en kan betalen. Er voor zorgt dat bedrijven die het goed doen winst maken en zo niet met failliet gaan. Waardoor overheden zich kunnen beperken tot beveiliging van die vrijheid, garanderen van concurrentie, bestrijding van monopolies. Elk dirigisme overbodig maakt. Mits overheden dit systeem op de juiste manier garanderen en beveiligen.

Het commune dat met EW kwadraat op die vrije markten mede winnar is. Een nationaal woningbezit met die waarde dat het particuliere bezit dwingt tot eveneens huren gebaseerd op de kosten van beheer en onderhoud en met optimale kwaliteit.

Het commune net zo gerund als beursgenoteerde bedrijven. Eveneens coŲperatief ondernemen, maar dan van een beperkt aantal aandeelhouders en met enkele dominant. Die hun operaties ook transparant moeten presenteren. Met voor het commune geen enkele aandeelhouders dominant.

 

Het commune herstellen door te sparen voor later. Inmiddels met belegging-en pensioenfondsen. Maar dan ook voor iedereen. Fondsen die alleen beleggen in EW kwadraat. Als overheden zorgen voor die vrije markt daarop immers de overgebleven winnaars. Deze fondsen ontwikkelen tot een basisbezit en daarmee een basisinkomen voor iedereen. Voor rekening van de economie en niet van belastingen en premies. Een bezit dat gezien zín eeuwigheidswaarde een erfenis wordt over steeds meer generaties. We in plaats van steeds later steeds eerder met pensioen kunnen.

 

Afrekenen met horige arbeid, kinderarbeid. Sancties op overheden en importen die dat mogelijk maken. Onze incidentele verontwaardiging veranderen in die over wat ze vooral verdient. Het incidentele slachtoffer dat moet en zal worden gewroken en de vele miljoenen die we met droge ogen tolereren.

 

Energie, de voorwaarde voor welvaart op aarde. Waarin ons ecosysteem in overvloed kan voorzien. Waardoorwelvaart voor iedereen dus mogelijk is. Met als bronnen de zon, de hitte diep in de aarde en dat materie energie is. En alle drie gratis, als we ze niet laten monopoliseren. De zonne-energie, heel veel, die winden laat waaien, wateren doet stromen, biomassa laat groeien, zonnepanelen stroom laten produceren. Zín te veel van vroeger heeft opgeslagen in fossiele voorraden brandstoffen. Die de industriŽle revolutie tot op heden mogelijk maakten. Dat ecosysteem inmiddels niet meer aan kan. De voor iedereen commune atmosfeer vervuilt en ziekmakend maakt. Met vroegtijdig sterven van miljoenen mensen per jaar en bedriegende klimaatsveranderingen. Waarvan we dus van af moeten.

Met tevens als stip op de horizon dat alles elektrisch moet. Eveneens mogelijk met die genoemde bronnen. De kolencentrales van Nederland hebben een capaciteit van circa 30 000 MW. In ons vlakke land duurzaam te vervangen door windmolens, zonnepanelen en kerncentrales. Een windmolen levert effectief 1 tot 2 MW. 1km2 zonnepanelen is goed voor 100 MW,Kerncentrales hebben vermogens van fossiele. Alles elektrisch, verlichting en verwarming van woningen, autoís, openbaar vervoer, verticale landbouw wordt een aantal keren die 30 000 MW.

Met alleen windmolens en zonnepanelen in ons overvolle land met iedereen die ze ergens anders wil op korte termijn niet waar te maken. Terwijl dit nog maar een klein deel is van de energie die we verbruiken. 70% is voor alles wat we maken, verhandelen en vervoeren. Industrie en transport de grote energieverbruikers zijn. Inmiddels geglobaliseerd en daardoor nationaal niet te regelen. En het licht op aarde dat we echt niet gaan uit doen. Zeker niet in grote megasteden, die met alleen windmolens en zonnepanelen het niet redden, grote centrales onvermijdelijk maken. Die overwegend nog draaien op de fossiele brandstoffen.

Een situatie die dan ook alleen te veranderen is door de markt. Met concurrentie dus van die andere alternatieven. Die zich nog onvoldoende kan manifesteren, door achterstanden in en blokkering van hun technische ontwikkeling. Doordat de winning van zonne-energie veel ruimte vraagt.

Dus vooral mogelijk in landen met wel ruimte en veel zonlicht. Noord Afrika dat uiterst concurrerend kan zijn met omzetten van zonlicht in waterstof. Te bevorderen door een CO2 belasting op de fossiele brandstoffen. Een kwestie van organiseren. Een klein stuk Sahara is al goed voor de energievoorziening van een paar continenten.

 

Kerncentrales op uranium zijn volop aanwezig, maar gevreesd. Met thorium worden ze veel veiliger en het afval nog maar 300 jaar gevaarlijk. Een grondstof in elk land ruim voor het opscheppen, en met een paar scheppen al voldoende. Met overal voldoende stabiele aardlagen voor de opslag van radioactief afval, in de orde van grootte van m3īs per centrale. Waren alle centrales kerncentrales, en we hadden de huidige problemen niet gehad, en jaarlijks miljoenen doden minder. Voldoende kerncentrales en de fossiele hadden serieuze concurrentie gehad. Geen enkel land dan meer afhankelijk van gemonopoliseerd gas en olie elders. Was het Midden Oosten mogelijk gevrijwaard gebleven van zīn huidige problemen. Was het fundamentalisme dat op deze monopolies gebaseerde feodale regimes in stand moeten houden beperkt gebleven en internationaal minder gevaarlijk. Konden we de fossiele voorraden zorgvuldig bewaren voor als ze echt nodig zijn. Die immers hebben bewezen het klimaat daarmee te kunnen beÔnvloeden. Eventueel nodig als een nieuwe ijstijd zich aankondigt en die dan effectief daarmee kan worden bestreden.

 

De finale oplossing voor onze energievoorziening? Een combinatie van de drie mogelijkheden. Met eens het accent op die van de zon als die megasteden zich gaan oplossen? Plus EW kwadraat voor alles wat we maken. Met energie in overvloed overal voldoende zoet water te produceren. Een andere landbouw met de zon en water. In kassen en vertikaal, met zonnepanelen voor ledlampen en aardwarmte voor verwarming. Bestaande belangen die heel lang zullen dwarsliggen. Kolen met voorraden voor honderdduizenden jaren. Iedereen een auto dat olie heel lang onmisbaar maakt. Alleen te redigeren door volop concurrentie van wat uiteindelijk eens de eindwaarden voor energiewinning gaat worden.

 

De tijd zal leren wat de finale stippen worden. Maar de actuele situatie verlangt wel nu stippen op de horizon die ze drastisch verbeteren. De problematiek van de rijke landen die vooral de arme in de problemen brengen.

 

Ook energie valt te monopoliseren. privatisering zonder voorwaarden maakt dan wat gratis is, wind, water, zonlicht, voor eeuwig gaan betalen. Te vermijden door deze winning vooral te maken tot een commune zaak.

 

Energie dus in overvloed. Op zich dan ook niet de rem op de bevolkingsgroei op aarde. Bezinning op zín mensgrensdraagvermogen heeft vooral te maken in hoeverre we onze voorfamilies, de natuur met planten en dieren, daarop nog een plek gunnen, we daarmee samen willen leven. De beÔnvloeding daarvan zal vooral een kwestie worden wat mensen met hun vermogen tot voortplanting willen. In arme landen nog steeds zich verzekeren voor de oude dag. In welvaartlanden wat we aan opvoeding en scholing aan kunnen. Wat we, en dan vooral vrouwen, persoonlijk willen, met de vrijheid dat ook waar te kunnen maken. Aan de technologie zal en dan niet liggen.†† ††

 

Het stedelijk op EW kwadraat. Waar nu steeds meer mensen naar toe trekken om gezamenlijk invulling te geven aan hun leven te geven. Waar ze willen wonen met de middelen die ze ambiŽren. Werk, onderwijs, winkelen, verpozen, cultuur, natuur. Met dus vele te stellen stippen op de horizon.

Kunnen wonen waar je wilt, werk altijd mogelijk maken. Een commune voorraad met een verplichte leegstand zodat verhuizen altijd mogelijk is.

De winkelcentra deels transformeren in kringloopwinkels. Gecombineerd met werkplaatsen voor onderhoud en renovatie. Voor demontage van onderdelen, toe te leveren aan kringloopfabrieken. De nu leeglopende warenhuizen toevoegen aan de publieke structuur voor wonen, werken, winkelen.

De natuur weer terug brengen in de steden. Door daar de met blik dichtgeslibde stenen woongoten recht op te zetten. Op knooppunten voor communicatie, verkeer, transport.

De stad naar de mens van nature, de lopende mens. Zo nodig mechanisch en elektrisch versterkt. Daarmee binnen een uur overal waar je dagelijks wilt zijn.

De voedselvoorziening voor die steden met verticale landbouw. Met commune structuren die plek geven voor lokaal te produceren voedsel, voor volkstuinen. Die dan het niet stedelijke deels vrij maken voor onze voorfamilies en het kunnen verkeren in de vrije natuur. De tweede woning buiten de stad. De insecten zo redden van hun driegende ondergang. De consumptie van vlees beperken tot het in stand houden van de wildstand in die vrije natuur.

Stedelijke structuren met EW kwadraat. Die niet verzanden in monumenten van voltooide verledens. De toeristische steden waar niet meer te wonen valt. Steeds opnieuw en anders in te vullen. Naar wat volgende generaties willen voor de ontplooiing van hun leven. Visies daarop op papier al overvloedig te bekijken. Met de praktijk van realisatie met overal gevestigde belangen uiterst weerbarstig en moeilijk. Voor een belangrijk deel ook alleengezamenlijk mogelijk. Die het dan ook moet hebben van nieuwe generaties die eens anders en beter willen leven.

 

††††††††††† Een economie op EW kwadraat.

 

Bezit van producten op EW kwadraat verleggen het internationaal maken van producten naar het lokaal ze beheren en onderhouden. Reduceren de internationale werkgelegenheid en bevorderen de lokale. De VS die blij met de Duitse auto op EW kwadraat omdat die daar werkgelegenheid introduceert. Kleding uit India op EW kwadraat die elders in kringlopen lang mee gaat. Een vrije internationale markt die deze ontwikkeling zal afdwingen. Innovatie verlegt van steeds wat nieuws en in toenemende overbodig verlegt naar producten op EW kwadraat. De spijkerbroek die je hele leven mee moet gaan. En als die niet meer past in de kringloop gaat. Het luxe koffiezetapparaat dat te repareren is. De koelkasten die niet meer massaal moeten worden versnippert.

 

††††††††††† Innovatie op EW kwadraat.

 

De eindwaarden waar we op uitkomen zijn vooral principes van mogelijkheden. Waarop eindeloos te variŽren valt en met vele andere te combineren. Het principe van voortbewegen in steeds ander uitvoering, de koets, auto,fiets, vliegtuig. Gecombineerd met de vele mogelijkheden voor aandrijving en automatische sturing. De principes van construeren met materialen waarmee architecten gebouwen ontwerpen. Innoverend bezig zijn met verrassende combinaties van technieken, materialen, design.

Altijd naar wat de markt daarmee wil en kan betalen. Innovaties die alleen kansen krijgen als ze zinvol blijken, praktisch bruikbaar en betaalbaar. Het alleen product gericht denken dat dan ook zín energie verspilt.

De vele principiŽle mogelijkheden die nog lang niet zijn benut. De medische wetenschappen die wat dat betreft nog een lange weg te gaan hebben. De ITC sectoren die nog tot verrassende uitkomsten kunnen leiden. Beide ook met boeiende verhalen die mogelijk eindigen als fata morganaís.

De markt, steeds meer het commune. De finale oplossing van het energievraagstuk. Het miljarden verslindende prestigeproject om de zon op aarde te verwezenlijken met kernfusie. Maar met pas op lange termijn resultaten en met een ongewisse bruikbaarheid. De wedstrijd met autoís op zonnepanelen. Geld dat beter te besteden aan het weer groen maken woestijnen. Met bijvoorbeeld waterfabriek op zonnepanelen voor het ontzilten van overal beschikbaar zout water in druppensystemen voor plantengroei. Die miljarden inzetten voor de ontwikkeling van kweekvlees. Een voorname bron van CO2.En om onze voorfamilies te verlossen. De consumptie van dierlijk vlees te beperken tot beheersing van de windstand. Dan in overvloed mogelijk. Proberen uit te vinden hoe planten met zonlicht koolwaterstoffen produceren met water en CO2 uit de lucht. Een finale oplossing voor het broeikaseffect en energievoorziening. ††

 

††††††††††† In andere talen leren leven.

Eeuwigheidswaarde is een keuze. Een economie met welvaart voor iedereen of voor selecte elites. Die op eindwaarde secondair wordt, zich richt op welzijn met die welvaart. Kapitalisme dat als systeem verandert van ondernemen in beleggen, bezitten. Privť of gecombineerd met gezamenlijk.

De aarde als een commune zaak of van een paar procent. Sociaal maar wel eigen volk eerst of internationaal. Duurzaam versus wegwerp. Alles elektrisch en we zien wel hoe of met alleen schone technieken. Ons weten dat vrijwel alles mogelijk maakt. Maar wetenschappen kiezen niet, hebben geen moraal, bieden alleen keuzes aan. Een vrije zich autonoom sturende markt heeft altijd een doel. Die van het eigen of het gezamenlijk belang, stuurt vanuit de hebzucht of mede ons instinct voor empathie. al deze woorden krijgen een steeds andere inhoud en nieuwe dimensies. Dwingen ons zo tot steeds anders denken.

Keuzes vanuit de taal waarin we leven, met nieuwe woorden en daarmee de begrippen waarnaar we denken en handelen. De woorden die denken en bedenken. Door de tijden heen van betekenis en kleur veranderen. Waarmee we met elkaar praten en daarvan afhankelijk zijn. Denken naar wat we verteld krijgen. Waarmee we een bewust element in de wereld zijn, keuzes kunnen en meten maken.

De taal die ieder mens uniek maakt, stelt in het centrum van een zelf bedachte wereld naar de woorden die men gelooft, de waarden waarnaar men meent te moeten leven. Ontleent aan het verhaal door de mens door de zīn tijden heen geschreven. Met overal op de wereld zīn eigen accenten.

Waarden die deels mede eeuwigheidswaarde ontwikkelen, uitkomen op EW kwadraat. Die daarmee de noemer zijn voor de vele unieke waarden, alle unieke mensen mede tot ťťn mensheid maken. Als we daarvoor kiezen. Het internationaal manifest van de mensenrechten. De noemer voor de Nederlandse samenleving. De waarden die de Europese Unie vertegenwoordigen. De noemers waarop iedereen uniek naar eigen waarden kan, wil, mag zijn.

De evolutie die na de oerknal blind begon naar de wil van de natuurwetten. Die ziende werd met de mens. De mens deze evolutie nu voor rekening en verantwoording heeft. Inmiddels in de fase van de afronding van de technologie met eindwaarden naar die natuurwetten. Met de opgave die op EW kwadraat te brengen, wil deze soort, samen met zín vele voorfamilies eeuwigheidswaarde behouden. Voor de tijd die zín ecosysteem gegeven is.