mm 17 18.4

Het onderzoek.

 De nacht geslapen in een kelder met stapelbedden. Voor als de garde op bezoek was. Na een in zwijgen gedompeld ontbij nam Verna  de leiding. Ze waren ontsnapt aan een aanslag. Pmdat ze daarvan een vermoeden hadden. Was het einde van Chiavel geworden. Waaraan ze allen min of meer schuldig aan waren. Burton met zijn diefstal van dat dagboek. Kervin met z’n marketing. Estrice met verzonnen kanttekeningen om deze aanslag uit te lokken.

‘We zitten nu in een verhaal waarvan Handhaving geen sporen mag vinden, willen we daar ongeschonden uitkomen. Ga eerst kijken waarin Chiavel is verdwenen. Samen met Ishma en Kervin’,

Het water in het bad dat roerloos was. Luchtbelletjes inderdaad vverbeelding. Verna die een kast met handdoeken liet open draaien met de afstandsbediening. De deur naar het bedieningscentrum van het systeem. Ishma die het onderzocht. Zo te zien vrij simpel met op een lessenaar een computter, die aan stond. De kamer met aan met een opemimg naar een trappenhuis. Waarmee ze naar beneden uitkwamen op een bordes met zicht op de onderkant van het bad. Een schakelaar ter verlichten. Vier vijzels die de twee helften van de bodem ondersteunden. Grendels die ze afsloten. Verder naar beneden een kelder een bak gevuld mestenen met een schuif voor de schacht onder het bad. ‘Klaar voor een volgende liquidatie’ merkte Verna op. ‘En met geen enkel bewijs van die van gisteren. Chiavels vermengen met een partij stenen’.

Achter de bak een bunker, eveneens gevuld met stenen. Door een schacht omhoog kennelijk gevuld. Een trqp naar boven bracht ze op een berghelling met puin. Waar ook de schacht op uitkwam en. Een rooster dat alleen kleinere stenen doorliet. Weer terug naar het trappenhuis. Dat eindigde op een rooster. Met weer schakelaars voor verlichting van waar ze stonden. Bven een circa vijftig meter diepe grot en een matalen trechter. Waarin een goot water loosde van kennelijk een riviertje.

‘Daarin is Chiavel vemengd met stenen en water verdwenen’. Door het rooster was te ziendat de trechter aansloot op metalen buis in de vorm van een kurkentrekker. ‘Naar het principe van een kogelmolen’, vertelde Ishma Kende ze van het vermalen van slakken tot cement. Hierin was hij dus vermalen en met water weggespoeld.

Met een kooiladders konden z naar beneden de grot in. Waar de vermaalmachine die het water loosde op een goot naar een opening met daglicht. Daar lozend op een een waterval van een riviertje. ‘Hier is Chiavel dus spoorloos met de natuur vereningd’, constateerde erna.