mm 20 15.3

Afronding

Kervin en Burton weer terug van hun vakantie. Die volgens plan was verlopen. Bevestigd door de Geheime dienst. Nu dakloos voorlopig bij Verna inwonwnd. Met Ishma geregeld dat Burton in haar roedel werd opgenomen als maatje voor Estrice. Kewrvin zou bij haar blijvrn. Wel nog met hem overeen te komen.

Kervin laten zien wat voor ze hem bedacht als home. Twee kamers en suite. Voor werken en slapen. ‘Een breau voor je schrijven’. Had hem aangenaam verrast. ‘Een fraai antiek, Verna’. Ook de trimfiets en gewichten. ‘Omje je conditie op pijl te houden’. ‘Ik heb daarvoor die trap’? ‘Maar alleen omhoog. Heb last van hoogtevrees’. ‘En toen die trappen in de grot’? ‘Een kwestie van be jeersing je angsten. Leer je als militair. Moest toen gewoon even’.Op zolder had e een kamer meteen raam op het noorden. Kon hij schilderen. En haar dat leren. Ze moest hobby’s hebben voor met pensioen.

‘Wordt in alle opzichten ingepakt’, bedacht hij. Geen ontkomen meer aan? De bergen werden hier de heuvels. Moest mgen? En steeds meer als riskanter beleefd. Dat je op een piek met een scherm door de wind laten vange. Chiavel ddie met een vleermuispak deed. Moesten zij ook. Kennelijk toen al geen probleem met als het mis ging. ‘Angsthaas’. Die heuvels, daar was hij misschien wel aan toe. Zoueven wennen worden. Maar samen Verna’s gebabbel al best leuk en ontspannend geweest.

Burton dan weg, in het hoge noorden. Werden ze gescheiden. Zou pijn lijden zijn Of hij wel zonder hem kon?, Maar samen onderdak zoeken en als zwerver van alleen de basus leven? Terwijl Burton weg was van dat ateluer van Ishma. En verliefd op die Estrice? Kortgeleven z en consult gehad. Was een lang gesprek geworden. De horst was voor zijn geestelijk bestel niet goed. ‘Zoek samen met Kervin een uitweg’. Ze had hem een paar boeken aan bevolen. Waren ze samenaan hetr lezen. Dat moest door gaan.

De horst was over, De Geheime dDenst die het vermaalsysteem onklaar zou maken. Die kurkentrekker verkreukeld in de grot. Het zwenbad werd weer veilig zwemmen. Kon ook zijn dsat ze het zo lieten. Voor toch wweer iets …

Laat geworden had Verna hem alleen gelaten. Was hij gaan nestelen. Achter hetbureaualles op zich in laten werken. Er hing een gvrafure van Ishma , drie bollen in balans. ‘In alle opzichten mee televen’. Heel wat anders dan op de horst. Na even de trimfiets doodmoe op het bed in slaap gevallen.

Dromend over kabels in de ruimte zorgeloos wandelend. Tot op de trap van Verna. Die aflopend op inens het strand. Dat drijfzand bleek. Waain hij weg zakte. Terwijl boven aan de trap Verna hem wenkte. Waardoor hij weer op de trap stond. Die spekglad was. Hij benauwd wakker werd. Heel nodig moest. Snel naar z’n badkamer liep.

Weer terug in het bed. De kussens schikkend. Het dekbed tot aan zijn o kin. ’Komt goed, Kervin . Dit moet mogen’.

Einde verhaal,

herziening 2025 -26