mm 20 19.4

Afronding

Kervin en Burton weer terug van hun vakantie. Die volgens plan was verlopen. Bevestigd door de Geheime dienst. Nu dakloos voorlopig bij Verna inwonend. Met Ishma geregeld dat Burton in haar roedel werd opgenomen als maatje voor Estrice. Kewrvin zou bij haar blijvrn. Wel nog met hem overeen te komen.

Kervin laten zien wat ze voor hem had bedacht als home. Twee kamers en suite. Voor werken en slapen. ‘Een breau voor je schrijven’. Had hem aangenaam verrast. Een fraai antiek. Ook een trimfiets en gewichten. ‘Om je conditie op pijl te houden’..Op zolder had ze een kamer met een raam op het noorden. Kon hij schilderen. En haar dat leren. Ze moest hobby’s hebben.

‘Wordt in alle opzichten ingepakt’, bedacht hij. Geen ontkomen meer aan? De bergen werden hier de heuvels. Moest mogen? Die als steeds riskanter beleefd. Je op een piek met een scherm door de wind laten vange. Chiavel die het met een vleermuis pak deed. Moesten zij ook. Kennelijk toen al geen probleem met als het met anderen mis ging. ‘Angsthaas’. Die heuvels, daar was hij misschien wel aan toe. Zou even wennen worden. Maar samen Verna’s gebabbel al best leuk en ontspannend geweest.

Burton dan weg, in het hoge noorden. Werden ze gescheiden. Zou pijn lijden zijn Of hij wel zonder hem kon?, Maar samen onderdak zoeken. Als zwervers, van alleen de basis leven? Terwijl Burton weg was van dat ateluer van Ishma. En verliefd op die Estrice? Kortgeleven een consult gehad. Was een lang gesprek geworden. De horst die miet hoed was voor zijn geestelijk bestel. ‘Zoek samen met Kervin een uitweg’. Hem een paar boeken aanbevolen. Die ze samen aan het lezen waren. Dat moest door gaan.

Maar de horst was over. Die kurkentrekker verkreukeld in de grot?

Laat geworden had Verna hem alleen gelaten. Was hij gaan nestelen. Achter hetbureau alles op zich in laten werken. Er hing een gvrafure van Ishma , drie bollen in balans. ‘In alle opzichten mee televen’. Heel wat anders dan op de horst. Na even de trimfiets doodmoe op het bed in slaap gevallen.

Dromend lopend over kabels in de ruimte naar de trap van Verna’s villa. Die afdalend op het strand. Dat drijfzand bleek waain hij weg zakte. Terwijl boven aan de trap Verna hem wenkte. En hij weer op de trap stond. Die spekglad was. Hij benauwd wakker werd. Heel nodig moest. Snel naar z’n badkamer liep.

Weer terug in het bed. De kussens schikkend. Het dekbed tot aan zijn kin. ’Komt goed, Kervin . Dit moet mogen’.

Einde herziening 2025 -26